ปักกิ่ง, 1 ก.ย. (ซินหัว) -- การขยายสู่ตลาดต่างประเทศของผู้ผลิตยานยนต์จีน กำลังก้าวข้ามจากการพึ่งพาการส่งออกยานยนต์ ไปสู่การสร้างเครือข่ายต่างประเทศแบบครบวงจร ครอบคลุมทั้งการผลิต ห่วงโซ่อุปทาน และการบริการหลังการขาย

การปรับเปลี่ยนนี้ สะท้อนถึงการเปลี่ยนผ่านจากการเพียงแค่การส่งออกผลิตภัณฑ์ ไปสู่การสร้างระบบนิเวศในต่างประเทศ

การสร้างระบบนิเวศในต่างประเทศถือเป็นโครงการเชิงระบบที่ครอบคลุมทั้งห่วงโซ่อุปทาน ทั้งบริการสนับสนุน การบูรณาการทางวัฒนธรรม โดยมีเป้าหมายเพื่อจัดตั้งห่วงโซ่อุตสาหกรรมที่ครอบคลุมห่วงโซ่อุปทาน เครือข่ายการบริการ การปรับใช้มาตรฐาน และการพัฒนาบุคลากรในท้องถิ่น

นับตั้งแต่ต้นปีนี้ ผู้ผลิตยานยนต์รายใหญ่ของจีนมากกว่า 10 ราย อาทิ จี๋ลี่ (Geely), เอสเอไอซี มอเตอร์ (SAIC Motor) และบีวายดี (BYD) ได้เร่งรัดการขยายตัวสู่ตลาดโลกอย่างรวดเร็ว โดยฐานการผลิตในท้องถิ่นแห่งที่สามของเสี่ยวเผิง มอเตอร์ส (XPeng Motors) ได้เปิดดำเนินงานแล้วในมาเลเซีย ขณะที่โรงงานประกอบแบตเตอรี่ซึ่งจัดตั้งร่วมกันระหว่างลีปมอเตอร์ (Leapmotor) และสเตลแลนทิส (Stellantis) ได้เปิดตัวขึ้นในสเปน

สมาคมผู้ผลิตยานยนต์แห่งประเทศจีน (CAAM) ระบุว่า การส่งออกยานยนต์ของจีนในช่วง 7 เดือนแรกของปีนี้ แตะระดับ 6.14 ล้านคัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 66.8 เมื่อเทียบปีต่อปี

เฉพาะในเดือนพฤษภาคมเพียงเดือนเดียว ยอดจดทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลแบรนด์จีนต่อเดือนในยุโรปได้แซงหน้าแบรนด์ญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก ซึ่งสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงในมุมมองของผู้บริโภคต่างชาติที่มีต่อยานยนต์จีน ผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมคาดการณ์ว่า ภายใต้สถานการณ์ที่มีแนวโน้มเป็นบวก การส่งออกยานยนต์รายปีของจีนอาจทะลุ 10 ล้านคันในปีนี้

ท่ามกลางการแข่งขันที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นในตลาดรถยนต์ภายในประเทศของจีน การก้าวสู่ระดับโลกได้วิวัฒน์จากเพียงทางเลือกไปสู่ความจำเป็นสำหรับผู้ผลิตยานยนต์ ปัจจัยหลายประการได้ผลักดันให้ค่ายรถยนต์เปลี่ยนจุดโฟกัสจากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ไปยังตลาดต่างประเทศ ไปสู่การสร้างระบบนิเวศในต่างแดน โดยการจัดตั้งระบบการดำเนินงานในต่างประเทศอย่างครบวงจร

ในด้านหนึ่ง ความแตกต่างของสภาวะการขับขี่และความชื่นชอบของผู้บริโภคในแต่ละภูมิภาค ทำให้การปรับตัวเข้ากับท้องถิ่นที่ไม่เพียงพอ กลายเป็นอุปสรรคต่อการขยายตัวในต่างประเทศ ขณะที่อีกด้านหนึ่ง แม้ว่ารูปแบบการประกอบชิ้นส่วนถอดแยกส่วน (CKD) จะเป็นวิธีที่ปฏิบัติได้จริงสำหรับค่ายรถยนต์ในการสร้างที่มั่นระยะแรกในตลาดต่างประเทศ แต่ก็เริ่มประสบปัญหาต่างๆ เช่น ห่วงโซ่อุปทานที่ไม่มั่นคง การบริการหลังการขายที่ไม่เพียงพอ และภาพลักษณ์แบรนด์ที่ถูกจัดอยู่ในระดับล่าง

บริษัทผู้ผลิตยานยนต์ชั้นนำได้ก้าวเข้ามามีบทบาทหลักในการขับเคลื่อนการปรับตัวเข้ากับท้องถิ่น และการปรับโครงสร้างห่วงโซ่อุตสาหกรรมทั้งหมดในตลาดต่างประเทศ