ย่างกุ้ง, 22 ธ.ค. (ซินหัว) -- แสงแดดยามเช้าสาดส่องระเบียงทางเดินอันเงียบสงบของโรงเรียนวัดที่ตำบลดาลาในภูมิภาคย่างกุ้งของเมียนมา "ไวยันตุน" วัย 14 ปี นั่งขัดสมาธิพร้อมหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย ตั้งจิตจดจ่ออยู่กับลมหายใจของตนเอง ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบนิ่งที่เขาคุ้นเคยไม่ต่างจากการเปิดตำราเรียน และเป็นกิจวัตรประจำวันที่หยั่งรากลึกอยู่ในระบบการศึกษาของเมียนมามาเนิ่นนาน โดยการฝึกทำสมาธิในเมียนมาไม่ใช่กิจกรรมชั่วครั้งชั่วคราว แต่เป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตในโรงเรียนขั้นพื้นฐาน โดยเฉพาะโรงเรียนวัดและโรงเรียนรัฐ

เด็กนักเรียนชาวเมียนมามักได้รับการปลูกฝังให้เริ่มฝึกทำสมาธิตั้งแต่เยาว์วัยและฝึกอย่างต่อเนื่องตลอดวัยเรียน เพื่อเรียนรู้การทำจิตใจให้สงบก่อนเริ่มเข้าสู่บทเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ภาษา และวิทยาศาสตร์ เช่นเดียวกับไวยันตุนที่ตอนนี้อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และฝึกสมาธิมาตั้งแต่อนุบาล เผยว่าการฝึกทำสมาธิส่งผลดีต่อผลการเรียนและอารมณ์ความรู้สึกในชีวิต ทำให้รู้สึกสงบผ่อนคลายและมีสติจดจ่อมากขึ้น ซึ่งช่วยให้การเรียนรู้ง่ายมากขึ้น แต่ยอมรับว่าการควบคุมความคิดไม่ให้ฟุ้งซ่านเป็นเรื่องท้าทาย จึงชอบฝึกสมาธิตามศาลาที่เงียบสงบ

ไวไวพโย วัย 15 ปี เป็นนักเรียนอีกคนที่ยอมรับว่าการฝึกทำสมาธิไม่ใช่เรื่องง่ายในตอนแรก จำได้ว่าเริ่มต้นฝึกตอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และต้องต่อสู้กับความไม่สบายกายจากอาการปวดเมื่อยและตึงขา แต่หลังจากฝึกทำสมาธินานราวครึ่งชั่วโมงทุกวันที่โรงเรียนมานานหลายปี เธอสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง ช่วยให้เธอเข้าใจและแก้ไขโจทย์วิชาคณิตศาสตร์ได้ โดยประสบการณ์ลักษณะนี้ยังเกิดขึ้นที่ตำบลโบกาเลของภูมิภาคอิระวดี ก่องจ่อลัตต์ วัย 14 ปี ที่เริ่มฝึกทำสมาธิตั้งแต่อายุยังน้อย กล่าวว่าสมาธิทำให้จิตใจสงบ ไม่โกรธง่าย ฟังครูสอนได้ดีขึ้น

อย่างไรก็ดี ก่องจ่อลัตต์ยอมรับว่าความพยายามฝึกทำสมาธิในตอนแรกมักถูกรบกวนด้วยความคิดฟุ้งซ่านไม่ต่างจากเด็กคนอื่นๆ แต่ตอนนี้เขารู้วิธีดึงสติกลับมาด้วยการกำหนดลมหายใจแล้ว