
(ภาพจากผู้ให้สัมภาษณ์ : คณะนักวิจัยของจีนและไทยร่วมกันติดตั้งระบบติดตามตัวและปล่อยเต่าทะเลที่ศูนย์ชีววิทยาทางทะเลภูเก็ต เดือนกันยายน 2026)
ชิงเต่า, 14 พ.ย. (ซินหัว) -- สถาบันสมุทรศาสตร์แห่งที่ 1 สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติของจีน เปิดเผยว่าเมื่อไม่นานนี้สำนักเลขาธิการความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิกหรือเอเปค (APEC) ได้เผยแพร่ "ชุดเครื่องมือเพื่อการอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตที่อพยพย้ายถิ่นระยะไกลและการบริหารจัดการเขตชายฝั่งทะเลเชิงบูรณาการ" (Conservation of Long-Distance Migratory Species and Coastal Zone Integrated Management Toolkit) ซึ่งผ่านการพิจารณาทบทวนและรับรองอย่างเป็นเอกฉันท์จากสมาชิกเอเปคทั้งหมด
เฉินตันหง ผู้อำนวยการสำนักความร่วมมือระหว่างประเทศ สังกัดกระทรวงฯ กล่าวว่าการประชุมเชิงปฏิบัติการเมื่อเดือนกรกฎาคมระบุว่าสิ่งมีชีวิตที่อพยพย้ายถิ่นเป็นตัวเชื่อมโยงเขตเศรษฐกิจต่างๆ ตามธรรมชาติและตัวชี้วัดความสมบูรณ์ของระบบนิเวศทางทะเล ด้านฉงโป๋หลิน นักวิจัยประจำสถาบันฯ กล่าวว่าชุดเครื่องมือนี้ผสมผสานวิธีการต่างๆ เช่น แบบจำลองการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิต การสำรวจระยะไกลด้วยดาวเทียม และการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อระบุแหล่งอยู่อาศัยและจัดการเขตชายฝั่งทะเลสำหรับสัตว์น้ำอย่างเต่า พะยูน รวมถึงวาฬและโลมา
ฝ่ายจีนอาศัยประสบการณ์จริงของเขตเศรษฐกิจต่างๆ และคำนึงถึงความต้องการใช้งานของทุกฝ่ายระหว่างพัฒนาชุดเครื่องมือนี้ ด้านกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งของไทยเสนอให้บรรจุการสังเกตการณ์ภาคสนามเพื่อตรวจสอบและปรับปรุงการคาดการณ์ของแบบจำลองการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิต โดยทั้งสองฝ่ายใช้ประโยชน์จากห้องปฏิบัติการร่วมจีน-ไทยด้านสภาพภูมิอากาศและระบบนิเวศทางทะเลในการบูรณาการการจัดทำชุดเครื่องมือนี้เข้ากับความต้องการอนุรักษ์สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในทะเลอันดามันของไทย
พัชราภรณ์ เยาวสุต นักวิชาการประมงปฏิบัติการประจำศูนย์วิจัยทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอ่าวไทย กล่าวว่าฝ่ายไทยใช้ประโยชน์จากวิธีการทางเทคนิคของฝ่ายจีนในการระบุระเบียงทางนิเวศวิทยาของพะยูนในทะเลอันดามัน เพื่อจัดการความท้าทายทางเทคนิคและสนับสนุนการอนุรักษ์สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในพื้นที่ โดยเมื่อเดือนกันยายน ทีมนักวิจัยร่วมจีน-ไทยได้ดำเนินโครงการปล่อยเต่าตนุสามตัวที่ได้รับการช่วยเหลือมาก่อนหน้านี้และถูกติดตั้งระบบติดตามผ่านดาวเทียมในจังหวัดภูเก็ตเพื่อระบุแหล่งอยู่อาศัยและเส้นทางอพยพ
คณะนักวิจัยของทั้งสองประเทศยังต่อยอดแนวคิดทางเทคนิคของชุดเครื่องมือนี้เพื่อการอนุรักษ์ระดับชุมชน โดยสถาบันฯ ร่วมมือกับภาคเอกชนในการพัฒนานาฬิกาอัจฉริยะและแพลตฟอร์มดิจิทัล ซึ่งบูรณาการข้อมูลการติดตามด้วยดาวเทียมเข้ากับการลาดตระเวนของชุมชน การมีส่วนร่วมของสาธารณชน และปฏิบัติการช่วยเหลือสัตว์อย่างมืออาชีพ โดยพัชราภรณ์เสนอการรวมระบบแจ้งเตือนเต่าทะเลขึ้นฝั่งเพื่อติดตามการสร้างรังวางไข่ในฤดูขยายพันธุ์อย่างทันท่วงที และปรับใช้แนวทางบูรณาการทางบก-ทางทะเลเพื่อปกป้องชายหาดที่เป็นแหล่งวางไข่
นอกจากนั้นจีนและไทยยังร่วมลงนามข้อตกลงความร่วมมือ "ชุมชนพี่ชุมชนน้อง" เพื่อแสวงหาต้นแบบการอนุรักษ์ที่สถาบันวิจัย หน่วยงานบริหาร และชุมชนชายฝั่งทะเลมีส่วนร่วม พร้อมส่งเสริมการประยุกต์ใช้วิธีการทางเทคนิคที่เกี่ยวข้องภายในชุมชนชายฝั่งทะเลผ่านแพลตฟอร์มประสานงานอย่าง "ห้องเรียนธรรมชาติศึกษาจีน-ไทย"

