กว่างโจว, 15 ธ.ค. (ซินหัว) -- คณะนักวิทยาศาสตร์ของจีนได้ค้นพบกลไกสำคัญที่อธิบายว่าทำไมโลกอาจกักเก็บน้ำปริมาณมหาศาลในช่วงระยะแรกของการถือกำเนิดขึ้นมา ซึ่งช่วยเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับวิวัฒนาการอันน่าทึ่งของโลกที่แปรเปลี่ยนจากลูกไฟแมกมาแสนร้อนระอุสู่การเป็นโลกอันอุดมสมบูรณ์ที่หล่อเลี้ยงสรรพชีวิตในทุกวันนี้

วารสารไซเอนซ์ (Science) ฉบับวันศุกร์ (12 ธ.ค.) เผยแพร่ผลการศึกษาที่ระบุว่าคณะนักวิจัยจากสถาบันธรณีเคมีแห่งกว่างโจว สังกัดสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน ได้สาธิตเชิงทดลองว่าชั้นเนื้อโลกส่วนลึก (deep mantle) อาจทำหน้าที่เป็นแหล่งกักเก็บน้ำขนาดมหึมาเมื่อกว่าสี่พันล้านปีก่อน

บทสรุปบรรณาธิการของวารสารฯ ระบุว่าน้ำในชั้นเนื้อโลกส่วนลึกไปอยู่ที่ใดตอนมหาสมุทรแมกมาของโลกยุคแรกเริ่มตกผลึกนั้นยังคงเป็นปริศนา

กุญแจสำคัญอยู่ที่แร่ธาตุบริจด์มาไนต์ (bridgmanite) ซึ่งเป็นแร่ธาตุหลักในชั้นเนื้อโลกส่วนล่าง (lower mantle) โดยก่อนหน้านี้สันนิษฐานว่ามีความสามารถกักเก็บน้ำจำกัด แต่ทีมนักวิจัยของจีนได้ค้นพบว่าแร่ธาตุดังกล่าวมีความสามารถกักเก็บน้ำอย่างทรงพลังตามอุณหภูมิ

คณะนักวิจัยของจีนจำลองสภาวะสุดขั้วของชั้นเนื้อโลกส่วนล่าง ซึ่งมีแรงดันสูงและอุณหภูมิร้อนจัดถึง 4,100 องศาเซลเซียส โดยใช้เครื่องมือไดมอนด์ แอนวิล เซลล์ (diamond anvil cell) ขั้นสูงร่วมกับการให้ความร้อนด้วยเลเซอร์ นำสู่การค้นพบข้อขัดแย้งที่ว่ายิ่งสภาพแวดล้อมร้อนจัดเท่าใด แร่บริจด์มาไนต์ยิ่งดักจับและกักเก็บโมเลกุลน้ำอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นระหว่างการก่อตัวจากแมกมาที่เย็นตัวลง

กระบวนการนี้อาจทำให้ชั้นเนื้อโลกที่เป็นของแข็ง (solid mantle) สามารถกักเก็บน้ำในปริมาณที่เทียบเท่ากับ 0.08 ถึง 1 เท่าของปริมาตรน้ำในมหาสมุทรทั้งหมดในปัจจุบัน โดย "แหล่งกักเก็บน้ำ" ยุคดึกดำบรรพ์นี้ค่อยๆ หมุนเวียนกลับขึ้นมาสู่ผิวโลกผ่านการปะทุของภูเขาไฟ ซึ่งมีส่วนส่งเสริมการก่อตัวของดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่สามารถอยู่อาศัยได้

บทความก่อนหน้า

ท่อง 'สถานอนุบาล' แอนทิโลปทิเบต ผ่านสายตาเจ้าตัวเล็กในชิงไห่

บทความถัดไป

สหรัฐฯ เดินหน้าช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในเท็กซัส